Brouwerij Pampus en de nieuwe naam.

De bierwereld zit in spanning. Wat wordt de nieuwe naam van Brouwerij Pampus?

Brouwerij Pampus gaat haar naam veranderen. Niet helemaal vrijwillig. Blijkbaar zijn ze al geruime tijd in gevecht met een niet nader te noemen brouwerij. De naam Pampus zou te veel lijken op een van hun bieren en dat maakte hen boos. Na veel gedoe heeft Pampus besloten maar de wijste te zijn en dus kwam de aankondiging dat ze binnenkort met een nieuwe naam komen. Met als gevolg dat de hele bierwereld ongetwijfeld de adem inhoudt. Wat zal die naam worden? Belchinezen zijn vast al druk in de weer met het plaatsen van weddenschappen, medewerkers van de brouwerij merken als ze hun huis uit gaan dat journalisten voor hun huis in de struiken (voor zover aanwezig) liggen. En op ieders lippen ligt die ene vraag "Wat gaat de nieuwe naam worden?"

Tegelijkertijd loopt mijn tijdlijn weer vol met berichten over deze kwestie. Over actie die moet worden ondernomen. Mensen willen op Untappd en andere media hun waardering voor alle bieren van die brouwerij gaan verlagen. Anderen willen de betreffende brouwerij helemaal gaan boycotten. Met beide heb ik overigens een probleem. Ik drink die bieren eigenlijk nooit meer en dus kan ik aan geen van beide mee doen. Hooguit kan ik in gedachten solidair zijn met de acties en hun doel.

Maar eigenlijk denk ik dat, hoe jammer het ook is van de naam, dat de mensen van Pampus er verstandig aan doen hun naam te wijzigen. Het alternatief is waarschijnlijk opboksen tegen een tegenstander die groter is en ook meer middelen heeft om de strijd te winnen. Eén rechter die ook vindt dat de naam Pampus niet kan en al je moeite is voor niets geweest. Daarbij: hoe je het ook wendt of keert, zo'n gevecht kost energie. Energie die je niet in andere zaken, zoals het bedenken en brouwen van mooie bieren, kunt steken. Ofwel: je weet wat je verliest en of je ook maar iets wint is maar de vraag. Dat je als bier brouwen je passie is daar geen zin in hebt kan ik me levendig voorstellen. Te meer omdat dit al geruime tijd speelt.

Ondertussen verdient het beeld dat het de Boze Belgen zijn die dit die Arme Nederlandse brouwers aan doen een stevige nuancering. Al in 2002 was het toch echt een Nederlandse brouwerij die de toenmalige brouwerij de Parel dwong om de naam te veranderen. Reden: de naam Parel kwam te veel overeen met die van een van de  bieren van die brouwerij. Ook toen hebben de mensen van de Parel besloten daar maar aan toe te geven. Ze zijn gaan spelen met de letters en kwamen uiteindelijk uit op de Prael. Een naam waaronder ze inmiddels de nodige successen kunnen vieren.

De mensen van Pampus zouden naturlijk hetzelfde kunnen gaan doen. Husselen met de letters en dan kijken wat er van komt. Ik heb dat even geprobeerd. Wie weet zijn er legio andere mogelijkheden, maar ik kwam niet verder dan brouwerij de Papmus. Iets zegt me dat die naam niet erg aan zal slaan en ik heb dan ook besloten maar rustig af te wachten waar ze zelf mee komen. Mocht dat toch deze naam zijn, dan beloof ik bij deze plechtig dat ik geen enkel recht er op zal claimen...

Mevrouw Simons en de overschreden grenzen

Mijn tijdlijn loopt momenteel vol met de meest afschuwelijke berichten. Begint het in ons land normaal te worden dat mensen die een mening hebben die je niet bevalt bedreigd worden? Hte lijkt er op.

Meestal probeer ik mijn blogs positief te houden. Ik heb gemerkt dat als ik dat niet doe het verhaal meestal uit draait in iets wat ik zelf niet zou willen lezen en dan wil ik het anderen ook niet aan doen. Maar als ik zie waarmee mijn tijdlijn nu bevuild raakt vind ik het nodig een uitzondering te maken.

Voor hen die net als die zanger uit Breda blijkbaar doet het nieuws niet volgen: Op internet is een filmpje geplaatst waarin Sylvana Simons haar hoofd is gemonteerd in een foto van zwarte mensen die zijn opgehangen aan een boom. Blijkbaar was er na de pop in de Amsterdam ArenA nog ruimte voor verdere neergang. De man die dit deed is inmiddels opgepakt, maar de dreiging voor mevrouw Simons is inmiddels zodanig dat het nodig is gebleken haar te beveiligen. Dus weer een (in dit geval aanstaande) politicus die beschermd moet worden.

En dus gaan mensen los. In soms uitermate onfrisse bewoordingen wordt er schande van gesproken dat "onze belastingcenten" gebruikt worden om deze mevrouw te beschermen. Want zij heeft het zelf over zich afgeroepen door zo lelijk te doen over Zwarte Piet en daarmee de bevolking tegen zich in het harnas te jagen. De Grote Leider van veel van deze mensen tweet nog eens dat het ter bescherming van Simons beter is als DENK en zij zich terug trekken. Dat zegt de man die over de bedreiging aan zijn adres (die waarschijnlijk een veelvoud kost van die van Simons) zegt dat hij door zal blijven gaan en zich niet laat weerhouden. Volkomen terecht overigens wat mij betreft: voor terreur moet je niet zwichten. Alleen geldt dat dan ook voor DENK en haar kandidaten zou je zo zeggen.

Dat mensen in hun boosheid walgelijke dingen op sociale media plaatsen is een ding. Niet iedereen heeft de gave des woords en een ondoordachte opmerking is zo gemaakt, zeker als mensen elkaar ook nog een beetje opnaaien als op sommige platforms gebeurt. Maar van een ervaren politicus die weet hoe het is om bedreigd te worden verwacht ik wat anders, ook van Wilders. Hij zou bij uitstek de man kunnen zijn die mensen kan manen om zich niet door blinde woede te laten leiden. Hij zou duidelijk kunnen maken dat het demoniseren van iemand als Sylvana Simons iemand er toe kan verleiden het heft in eigen hand te nemen. Fortuyn heeft moeten ervaren hoe dat af kan lopen. Maar dat is niet wat hij gedaan heeft. In plaats daarvan gooide hij met zijn tweet nog maar wat olie op het vuur. Gaf voeding aan het idee dat Simons het aan zichzelf en haar partij te danken heeft en niet moet zeuren. Je zou bijna hopen dat de rechter dit in zijn overwegingen mee neemt in zijn overwegingen in de rechtszaak.

Gisteren op het journaal hoorde ik een  verslaggever zeggen dat het een harde campagne gaat worden en dat bedreigingen en geweld dus niet uit te sluiten zijn. Dat is nu voor mij reden om me af te vragen wat er gebeurd is in dit "eens zo mooie land aan de zee". Campagnes mogen van mij scherp zijn, graag zelfs, want dan weten mensen welke keuzes ze hebben. Laat politici elkaar dus vooral het vuur aan de schenen leggen. Laat discussies op het scherpst van de snede gaan plaats vinden. Maar laat een ding als een paal boven water staan: je blijft van elkaar af en dreigt ook niet met geweld. Daar moet gewoon een duidelijke grens liggen en wie die overschrijdt moet worden aangepakt. En wie lijdt onder bedreigingen en moet vrezen voor het leven van zichzelf en dierbaren moet worden beschermd. Op kosten van de overheid of van hen die de bedreigingen geuit hebben.

Ik hoop van harte dat er nog genoeg mensen hebben die zich niet laten mee slepen naar de donkere diepten waar bedreiging de nieuwe norm is en fatsoen al helemaal uit is. En in mijn optimisme denk ik dat die nog steeds in ruime mate aanwezig zijn, maar dat minder van de daken schreeuwen. Misschien moet dat veranderen. Moeten mensen die wel vinden dat je gewoon normaal moet blijven doen zich duidelijker uitspreken. We hoeven echt niet overal hetzelfde over te denken en mogen dat laten blijken. Maar laten we elkaar een beetje de ruimte geven. En laat onze politici dat ook vooral uitstralen. Aan nog meer mensen die grenzen overschrijden op dit gebied heb ik in elk geval geen behoefte.

Wat gaat er gebeuren in ons land?

Op het moment dat ik dit schrijf is duidelijk dat Donald Trump de nieuwe president wordt. Eerder al werd in Engeland volkomen onverwacht voor een Brexit gestemd. Volgend jaar gaan we in ons land weer naar de stembus. Wat gaat er hier gebeuren?

Als ik de analyses moet geloven is zowel bij de presidentsverkiezingen in de VS als bij het referendum over de vraag of het Verenigd Koninkrijk uit de EU moet stappen een belangrijke rol weg gelegd voor witte boze mensen. Mensen die de elite, het establishment of hoe ze het ook noemen een willen leren. Die duidelijk willen maken dat zij er ook zijn. Je kunt hen een tijd negeren of hun zorgen bagatelliseren, maar je komt ze bij de stembus tegen. Met stevige gevolgen, zo blijkt.

In ons land zijn we het al een keer tegen gekomen. Tegen het eind van de vorige eeuw leek er politiek gezien maar een vraag te zijn: zou de PvdA of de VVD de grootste worden en een nieuw paars kabinet aan gaan voeren? Tot ineens iemand de sfeer kwam verstoren. Pim Fortuyn bleek in staat om mensen aan zich te binden die tot dan het gevoel hadden buiten spel te staan. Pim was degene die wel om hen gaf, die als het ware een van hun was. Gevestigde partijen hadden geen antwoord. En coryfee van een van die partijen gooide olie op het vuur door Fortuyn een "minderwaardig mens" te noemen. Toen Fortuyn ook nog vermoord werd stevende zijn partij af op een ongekend hoog aantal zetels voor een partij die voor het eerst mee deed. Gevestigde partijen hadden het nakijken.

Toen Fortuyn net was vermoord kwam ik zijn aanhangers tegen rond het monument op de Dam. De kransen van de dodenherdenking hadden daar gezelschap gekregen van bloemen, kaarsen en wat al niet ter nagedachtenis aan de Grote Held. De mensen die daar stonden waren van een ding overtuigd: dit was niet zo maar een moord. De gevestigde orde had hun Pim vermoord omdat hij te gevaarlijk voor hen werd. Niet een persoon, maar de politiek had hem vermoord. En vooral de linkse. Het resultaat bleek bij de eerst volgende verkiezingen.

Die mensen die er toen stonden zijn er nog steeds. Witte boze mensen die zich niet serieus genomen voelen. Die niet geheel ten onrechte het gevoel hebben dat er vooral over hen en niet met hen gesproken wordt. Dat Volksvertegenwoordigers hen niet vertegenwoordigen. Die zich overgeleverd voelen aan leiders die ieders belang lijken te dienen behalve dat van hen. Mensen die het gevoel hebben dat zij de offers moeten brengen voor het politiek correct zijn van anderen, of het nu gaat om de opvang van vluchtelingen of bijvoorbeeld de discussie rond Zwarte Piet. Die als zij daar op hun manier (niet erg genuanceerd) hun mening geven op sociale media geconfronteerd worden met eer veroordelingen en aangiftes tegen hen. Kortom mensen die het vertrouwen in wat zij de elite noemen volledig kwijt zijn. Of dat terecht is of niet doet er niet eens toe. Het is hun gevoel en dat is voor hen belangrijk. Ik heb me hier even beperkt tot de witte boze mensen, omdat die ook de motor achter het succes van Trump zijn naar ik heb begrepen. Maar ook mensen in andere etnische groepen voelen eenzelfde boosheid, zij het dat de onderwerpen waarover zij boos zijn anders zijn. Maar het gevoel onbegrepen te zijn en niet gehoord te worden is even groot.

In de VS hebben de mensen die het gevoel hadden dat de gevestigde orde zich niet voor hen interesseerde uiteindelijk voor een enorme verrassing gezorgd. Of dat in Nederland ook gebeurt valt niet te voorspellen en is ook niet zo interessant. Als groepen mensen zich buiten gesloten voelen zal daar iets aan moeten gebeuren. Bij degenen die nu het publieke debat voeren zullen de luiken open moeten. Er moet veel meer gesproken worden met de "mensen in het land" en er zal geluisterd moeten worden. Gelijk geven zal niet eens altijd nodig zijn waarschijnlijk. Serieus nemen wel. Als we daarbij ophouden met voor anderen te bepalen wat ze wel en niet belangrijk mogen vinden zou dat al een hele stap voorwaards zijn. Laat ik in elk geval proberen daar aan te werken en hopen dat meer mensen dat gaan doen.

Raise you Anchor!

Meet en Greets met Amerikaanse brouwers zijn niet heel erg zeldzaam. Maar als het om Anchor gaat is het toch wel wat anders. Anchor is niet zo maar een brouwerij, maar misschien wel de moeder van alle Craft Beer in de Verenigde staten.

We schrijven de jaren 80 van de vorige eeuw. Op TV verschijnt een programma van ene Michael Jackson. "I don't sing and I don't drink Pepsi" meldt hij. Het is de eerste aflevering van een serie: The Beerhunter. In die serie behandelt hij in elke aflevering een land. België natuurlijk, Engeland, Duitsland, Nederland en zo voort. En ook de Verenigde Staten van Amerika.

In die aflevering verhaalt hij over een brouwerij die al sind 1896 bestaat en in 1965 op het punt stond om opgeheven te worden. Ene Fritz Maytag hoorde dat zijn favoriete bier dreigde te verdwijnen en haastte zich om 51% van de brouwerij te kopen en daarmee de zaak open te houden. Jackson volgt het personeel van de brouwerij in het programma op reis naar de plaats waar de Gerst wordt geoogst, om hier van getuige te zijn. In mijn herinnering zat er onderweg ook nog een bezoek aan een collega micro brewer om daar een biertje te doen. De boodschap: naast al die mega brouwerijen zijn er ook nog andere. Waar aandacht is voor het brouwen van een goed bier en waar het personeel ook persoonlijk bij het hele proces betrokken is. Vanaf de oogst van de gerst tot aan het eindproduct. Voor mij een hele openbaring.


Nog een openbaring was het bier zelf. Ik weet niet wanneer ik voor het eerst een bier van hen geproefd heb, maar wel dat daarmee het idee dat in de VS alleen maar slappe zooi wordt gebrouwen dat het niet haalt bij Heineken de vuilnisbak in kon. Dit was uitermate goed te drinken! Of het nu het Steam Beer was of de Porter of welk ander bier dan ook: ik werd er wel vrolijk van en dat word ik nog steeds.


Wat ik niet wist dat de Wildeman ook het eerste cafe in ons land was waar het bier op de tap verscheen. En blijkbaar zijn ze dat daar in San Fransisco nog niet vergeten. Het was de reden dat ze Ja zeiden op het verzoek om een bier te brouwen voor het 30 jarig bestaan van In de Wildeman. Waarmee ze weer een primeur hadden: het was het eerst dat ze een bier voor één café brouwden. Het bier, Anchor Wild Princess, is gebrouwen naar een van de vele recepten die er schijnen te zijn voor een Prinsessebier. Het bevat Anijs, Sinaasappel en Koriander begreep ik. Het werd met de andere jubileumbieren gepresenteerd op 14 april van dit jaar.


En 5 maanden later stond daar dan Scott Ungermann , de brouwer van Anchor. Ingeleid door Simon Fokkema en Rick Kempen vertelde hij een misschien niet heel groot, maar uiterst eminent gezelschap over de geschiedenis van de brouwerij, zijn geschiedenis en over het jubileumbier. Naar zijn zeggen was het Princessebier nu beter dan toen het de brouwerij verliet, omdat de smaken wat meer met elkaar vervlochten waren.


Na de presentatie was er ruimte om met Ungermann in gesprek te gaan en natuurlijk om diverse bieren van de brouwerij te drinken. Het bleef nog lang gezellig in de Wildeman. Alleen zit ik nog wel met de vraag die ik wel had willen stellen, maar niet aan toe kwam. Zouden ze nog steeds elk jaar samen de gerst oogst mee maken?

Geniet een geef: op naar de 100!

Ook dit jaar is er weer een actie onder de naam "Geniet en Geef". Doel is geld in te zamelen voor KiKa, een organisatie die zich tot doel stelt om sterfte van kinderen aan kanker tegen te gaan.

Geen kind zou aan kanker moeten sterven. Ik denk dat weinig mensen het met die stelling oneens zullen zijn. Helaas gebeurt dat nog wel. Bijna 25% van alle kinderen die kanker krijgen sterft daar aan. Liefst zouden we natuurlijk zien dat dit percentage naar 0 zou gaan, maar voorlopig zouden ze bij KiKa al graag zien dat het terug gaat naar 5%, ofwel dat 95% van alle kinderen met kanker geneest. Een doel dat helaas nog lang niet bereikt is.


Daarom is de actie "Geniet en Geef" opgezet door een stichting met dezelfde naam. Deze actie houdt vooral in dat elk jaar een speciaal bier gebrouwen wordt, dat in diverse cafés wordt getapt. "De opbrengst gerealiseerd met de verkoop van het bier komt, na aftrek van directe kosten, volledig ten goede aan KiKa" zo valt op de website van de stichting te lezen. Verder heeft men afgesproken evenveel HL te laten brouwen als het percentage kinderen met kanker dat geneest. In de hoop dat ooit eens 100HL gebrouwen gaat worden natuurlijk.


Ook dit jaar zal er weer een "Geniet en Geef" bier zijn. Hertog Jan heeft in het kader van de actie het recept voor "het elfde gebod" weer uit een la opgediept en in totaal zelfs 2* 76HL gebrouwen, dus het dubbele van wat  normaal voor deze actie wordt gemaakt. Vanaf 1 september zal het op diverse plaatsen in ons land verkrijgbaar zijn. Van tap in deelnemende cafés en bovendien zijn stenen kruikjes met het bier verkrijgbaar bij slijterijen en in supermarkten. Genoeg mogelijkheden om er aan te komen dus. Voorgaande jaren was er ook een speciale actie rond het eerste vat, of dat nu weer het geval is heb ik nog niet kunnen achterhalen. Het bier past natuurlijk uitstekend bij deze actie, omdat we allen natuurlijk weten dat het elfde gebod luidt "Gij zult genieten".


Vanaf 1 september heb je dus een goede reden om in een café of thuis een biertje te pakken en daarbij duidelijk maken dat je bezig bent met een zeer sociale daad, namelijk het helpen van kinderen met kanker. Geloven ze je niet, vertel er dan rustig bij dat alle drinkers van het "geniet en geef" bier door de jaren in totaal al zo'n EUR 150.000,-- bij elkaar hebben gebracht simpelweg door te genieten. Geld dat wordt  besteed om kinderen die getroffen worden door kanker een grotere kans op genezing en dus een normale toekomst te geven. Laten we met zijn allen dus zorgen dat die 152HL als een speer wordt verkocht en we het bedrag verhogen. Gewoon voor die kinderen. Laat het elfde gebod luiden "Gij zult genieten en geven".

En weer was er een geslaagd Kimchi festival.

Afgelopen weekeinde werd het Kimchi festival 2016 gehouden en als iets bleek, dan is het dat in de loop de jaren het nodige veranderd is...

Ooit was het een festival waar vooral amateur brouwers aanwezig waren. Ik herinner me nog de eerste keer dat ik er bij kon zijn dat het bier werd geschonken in van die plastic wegwerpbekers. Op mij na vond niemand dat erg geloof ik. Want ook toen had het festival al enige faam in de bierwereld gekregen. Het is altijd een festival geweest dat buiten de platgetreden paden liep. Waar de (vaak wat oudere) bierkenner vond dat een bierfestival vooral moest zijn om te proeven en dus plaats moest zijn om in een rustige, rookvrije omgeving een bier te proeven en te analyseren was de sfeer op het Kimchi festival altijd al anders. Naast bier lag de nadruk vooral op fun. Met live muziek een dj's bijvoorbeeld. Voorwaar anders dan ik gewend was in elk geval.

Anno 2016 begin ik ook met de tijd mee te gaan en heb ik zonder veel moeite afscheid genomen van het idee dat muziek op een festival niet hoort. Was me dat op zichzelf niet gelukt, dan had het aanstekelijke enthousiasme van Rick Nelson me waarschijnlijk wel over de brug geholpen. Wie hem zien rondlopen ontkomt er niet aan om ook enthousiast te worden. Mijn enige grief van die eerste keer, de plastic bekers, is al voor het tweede jaar opgelost en we drinken nu onze bieren uit fraaie glazen met een keurige maatstreep. En wat natuurlijk in het voordeel van het festival spreekt is dat het is verhuisd naar het prachtige Amsterdam-Noord.


Ik kende niet alle brouwers die dit weekeinde bij Noorderlicht acte de presence gaven, maar mijn indruk was dat de amateurbrouwers inmiddels het veld hebben geruimd. In plaats daarvan bekende en onbekende professionals. Gezien de groei van het festival kan ik mer daar wel iets bij voorstellen. Hoe leuk al die thuisbrouwers ook zijn en hoe goed hun bier vaak, de hoeveelheid bier die ze op voorraad hebben is vaak nogal beperkt. Ik kan me voorstellen dat met het groeien van het festival dat begint te knellen. Want laten we eerlijk zijn, hoe gezellig ook: een festival waar voortijdig het bier op is of nog slechts een zeer beperkt aantal bieren verkrijgbaar is trekt ook geen volle zalen... Ruim baan voor de profs dus en die hadden tesamen een uitstekend aanbod.


Wat niet veranderde is de relaxte sfeer tijdens het festival Ik zag kinderen spelen (die natuurlijk geen alcohol mochten) en mensen van diverse pluimage rond lopen. Brouwers waren meer dan bereid om te vertellen over hun bier en namen met graagte ook complimenten in ontvangst. Ondertussen zorgden de DJ's en live bands weer voor de muzilake omlijsting. Voeg daarbij nog dat het weer vooral zondaf enorm mee werkte en we hebben weer een fijn festival beleefd.


Aan het benoemen van favoriete bieren begin ik niet. Niet alleen vind ik het voor anderen ook weer niet zo belangrijk wat ik lekker vind en wat niet, er is gewoon geen beginnen aan. Ik heb zoveel goede bieren geproefd dat ik in gedachten een klein middelvingertje op stak naar die mensen die nog steeds denken dat het bier in het buitenland beter is. Laat mensen dat maar blijven denken, dan hebben de mensen die Nederlands Bier wel weten te waarderen wat meer keuze. Wie er bij was afgelopen weekeinde weet hoop ik wat ik  bedoel.


Het bier, de sfeer, de locatie, alles klopte gewoon. Ik heb me twee dagen uitstekend vermaakt tijdens een festival dat ik nog vele edities toe wens. Ik hoop er dan weer bij te zijn!

Het lukt de grootgrutter weer!

Nadat Albert Hein de bierwereld schokte door ineens met bieren te komen die iedereen in een slijterij verwacht vallen al dan niet zelf benoemde bierkenners weer over de grootgrutter heen. De reden? Een pils met dry hopping.

Albert Hein heeft een nieuw pils op de markt gebracht. De naam is bekend, Brouwers Bier, maar het bier is nieuw. Een pils waaraan dry hopping is toegevoegd. Of het dan nog pils is laat ik aan de kenners van bierstijlen over. Nieuw is het voor zover mij bekend wel.


Nu was Rosé witbier ooit ook nieuw, dus ik heb geleerd dat nieuw niet altijd ook betekent dat het een aanwinst is, voor mij althans niet. Maar ik ben in dit geval geneigd het initiatief positief te benaderen. Zelfs als het geen aanwinst is, dan zijn er nog genoeg andere pilseners, dus kwaad kan het niet. Tenzij je heel erg verzot was op de AH Pils dat nu verdwenen is. Als dat bier erg populair en onderscheidend was geweest had het nog wel bestaan denk ik dan maar. AH doorbreekt blijkbaar in elk geval een al jarenlang bestaande trend dat huismerken meestal een poging waren om het meest populaire product zoveel mogelijk te imiteren met als gevolg dat ze allemaal op elkaar leken. AH doet iets anders in elk geval.


Niet iedereen blijkt het met me eens in elk geval. Ik lees tenminste in bier groepen op sociale media met enige regelmaat vernietigende commentaren. Dat kan, maar als ze beginnen met "Ik heb het bier nog niet geproefd" wordt het wat anders. Blijkbaar is er dan wat anders aan de hand. Mag een huismerk van een grootgrutter niet goed zijn. Dat zou namelijk de wereld op zijn kop zetten. Huismerken horen inferieur te zijn en als bierkenner zet je jezelf pas goed op de kaart als je neer kijkt op massa producten en alleen gaat voor die kleine pareltjes van bieren die vooral  niet te gemakkelijk verkrijgbaar mogen zijn. Bier in de supermarkt was al verdacht, een huismerk bier moet wel slecht zijn.


Een aantal mensen die mee hebben gewerkt aan een reclame film of wiens gezicht in de folder staan moet het ook ontgelden. Daarbij is de persoonlijke aanval niet geschuwd zag ik. Zo werd er vrij openlijk gespeculeerd over het vallen voor het geld en werd de integriteit van deze mensen in twijfel getrokken. Een aantal van deze mensen ken ik en met elk van hen ben ik het wel eens stevig oneens geweest. Maar de wijze waarop ze nu neer worden gezet herken ik niet en ik wil daar dan ook bij deze afstand van nemen.


Al met al lijkt Albert Hein een steen in de door biersnobs, beergeeks of hoe ze zich dan ook mogen noemen bevolkte sociale media te hebben gegooid. Of ze zich daar van bewust zijn weet ik niet en ook niet of het verder enig effect zal hebben. Hun actie om hun assortiment bieren uit te breiden en lokale brouwers te betrekken heeft geleid tot navolging bij anderen en dus een betere verkrijgbaarheid van fraaie bieren. Of supermarkten nu naar hun huispils gaan kijken en dat bier aan gaan passen zal moeten blijken. Maar het is hen weer gelukt om te verrassen...