Translate

maandag 8 juni 2020

Corona als stok?

Wekenlang stond mijn tijdlijn op facebook bol van de bijdragen waarin de anderhalve meter samenleving als totale onzin werd bestempeld.  Tot maandag eind juni in de loop van de avond.

Beroving van vrijheid, totale onzin. Verzinsel van Bill Gates. Zo maar wat aanduidingen die ik voorbij zag komen. Want de Corona maatregelen moesten vooral zo snel mogelijk beëindigd. We moesten weer hutje bij mudje op het strand kunnen liggen. Met zijn allen tegen elkaar in de kroeg kunnen staan en op het terras. Want zeker buiten was de kans op besmetting immers gelijk aan nul? De beende viroloog Maurice de Hondt had het zelf gezegd.

In de loop van de avond op tweede Pinksterdag werd het allemaal anders. Ons land was in levensgevaar. Want zo'n 5000 mensen hadden op de Dam gestaan en onvoldoende afstand gehouden. En wat erger was: burgemeester Halsema was er bij geweest. Zij had zelfs een button gedragen! Alle verhalen over de onzin van de anderhalve meter waren ineens vergeten. Weg redenering dat je buiten weinig kans maakte besmet te worden. De Hondt bleef wel volhouden dat het risico gering was, maar was ineens merkwaardig minder populair. Zelfs een politicus die voor Pinksteren hartstochtelijk pleitte voor het open gooien van Nederland sprak nu schande en had het over gevaren voor de gezondheid. Het leek of we van geluk mochten spreken dat niemand suggereerde alle horeca maar weer te sluiten. Alsof overtuigd atheïsten zich ineens zwaar gereformeerd geworden waren. Ik weet dat Pinksteren een grote ommekeer te wege kan brengen, maar dit ging wel erg ver.

Zo kon het gebeuren dat een demonstratie gericht tegen onnodig politiegeweld tegen Floyd en tegen racisme volgens critici desnoods met politiegeweld moest worden beëindigd. En een burgemeester die dat niet wilde moest met pek en vereen de stad uitgestuurd, of op zijn minst aftreden. Vond ook de politicus die de corona maatregelen een week ervoor nog onzin vond. 

Wie wat verder keek zag ook dat het virus en de maatregelen niet meer waren dan de spreekwoordelijke stok om een hond mee te slaan. Want het echte probleem was dat ineens zoveel mensen op de Dam stonden. En de dag erop weer op  plaatsen. En de dag daarop ook. Het lijkt ook nu nog niet gedaan. net als in de rest van de wereld heeft de moord op een ongewapende zwarte man in de Verenigde Staten wat los gemaakt. En wordt ook racisme elders in de wereld aan de kaak gesteld. Dat is eng.

We doen zo graag alsof ons land een o zo tolerant land is. Dat als er een groep achter gesteld het de witte Nederlanders zijn. Dat mensen uit minderheden geen enkele reden hebben om te klagen. Je hoeft echter niet zoveel moeite te doen om een heel ander verhaal te horen. Tijdens een training maakte ik kennis met iemand die tijdens een beschrijving van haar leven vertelde hoe zal als kind al merkte dat de wereld om haar heen heel "wit" is. Andere mensen die ik gesproken heb vertelden mij hoe ze als kind gepest werden met hun zwarte uiterlijk en "zwarte piet" tegen hen als scheldwoord werd gebruikt. Voor zover ik kon nagaan waren geen van die mensen activisten. Ik kon me geen van hen op de barricaden voorstellen. Veeleer maakten ze me duidelijk dat de wereld voor hen niet zo is als die van mij. Dat dingen die ik normaal of onschuldig vond dat voor hen niet zijn.  Dat mensen net als ik waarschijnlijk niet de intentie hebben om te discrimineren of te kwetsen, maar dat onbewust wel doen.

Ik kan me heel goed voorstellen dat een horeca ondernemer die merkt dat hij maar 30 man in de zaak mag hebben en die ook nog op een afstand van elkaar neer moet zetten verbaasd was en ook boos toen hij de beelden van de Dam zag. Ik kan me ook voorstellen dat mensen uit de zorg boos reageerden. Ik vind het ook niet handig om de regels rond de bestrijding van het Corona virus te negeren. Of dat nu in de trein naar Zandvoort, op het strand of op de Dam tijdens een demonstratie is. wat dat betreftis mijn mening niet veranderd. Maar laten we bij die verbazing en boosheid niet vergeten waarom die mensen daar stonden en ook elders staan.

Het is ons nog steeds niet gelukt om een samenleving te realiseren waarin iedereen zich thuis voelt. De dood van Floyd was waarschijnlijk niet meer dan een aanleiding. De toch wat selectieve verontwaardiging over de demonstraties zal hun onvrede alleen versterkt hebben. Laten we daar wat meer aandacht aan besteden. Laten we ons eens wat meer afvragen of wat wij "normaal" vinden voor iedereen wel zo normaal is. Dat zal veranderingen met zich mee brengen en dat zal mensen pijn doen. Maar hebben we eigenlijk een alternatief?


dinsdag 4 juni 2019

Ik heb er wel vertrouwen in

Als ik zeg dat Heineken bij veel liefhebbers van bijzondere bieren niet de meest populaire brouwerij is druk ik me zacht uit waarschijnlijk. Als ze een minderheidsbelang nemen in een brouwerij die bekend staat om hun drang tot experimenteren doet dat stof opwaaien. terecht?

Een goede kristallen bol is moeilijk te krijgen tegenwoordig en behoorlijk duur ook. Bovendien schijnen ze nogal lastig te bedienen te zijn en ziet menigeen vooral of wat hij hoopt dat er gebeurt of waar hij bang voor is. Ik zal het dan ook zonder moeten doen en dat maakt het voor mij moeilijk om in de toekomst te kijken. Als je mij vraagt wat er gaat gebeuren met Oedipus nu uitgerekend dat door velen verfoeide Heineken een minderheidsbelang heeft genomen, dan moet ik bekennen dat ook ik alleen maar kan gissen. Maar ik zeg er bij dat ik niet zo pessimistisch ben.

We zien het overal gebeuren: brouwerijen die te maken krijgen met het probleem dat ze om hun dromen waar te kunnen maken moeten investeren en dat deze investeringen behoorlijke risiso's met zich mee brengen. En dus zul je moeten zoeken naar een manier om te voorkomen dat je in je eigen toekomstplannen verzuipt en uiteindelijk financieel het loodje legt. Bomen groeien nu eenmaal niet tot in de hemel. Crowd funding klinkt leuk, maar als je daar aan begint heb je te maken met een hoop mensen, waarvan een deel van mening is dat ze door een tientje te lappen nu ineens bijna complete zeggenschap hebben. Wie de sociale media een beetje volgt zal wel voorbeelden kunnen noemen van brouwerijen die na een door hen georganiseerde dag voor funders afgebrand werden tot op hun sokkel of lager. Dus moet je naast brouwen, bier verkopen en wat daar bij komt ook nog eens je met het te vriend houden van investeerders bezig houden, op straffe van een zondvloed aan verwijten op elk sociaal medium dat bestaat. Weinig #doeslief dus. Ik kan me voorstellen dat er brouwers zijn die dat graag aan zich voorbij laten gaan en dus naar andere wegen zoeken. Een minderheidsbelang van een grote brouwer kan zo'n weg zijn.

Oedipus heeft in er voor gekozen om in zee te gaan met Heineken. In hun persbericht verklaren ze dat ze bij die partij een goed gevoel hebben. Dat ze in hen iemand gevonden hebben die hun kan helpen hun dromen waar te maken. "Wij vinden het mooi en vertrouwenwekkend om te zien dat we – ondanks onze voordehand liggende verschillen – toch eenzelfde soort taal spraken. En het is fijn om te zien dat het vertrouwen en wederzijds begrip met elk gesprek over een gezamenlijke toekomst groeiden" schrijven ze in het bericht. Oog voor de verschillen, maar uiteindelijk is de conclusie dat er blijkbaar iets is dat ze gemeenschappelijk hebben. Misschien is het feit dat je dat constateert bij een partner die in eerste instantie zo weinig voor de hand ligt wel het meest vertrouwen wekkend. Want reken maar dat de mensen achter Oedipus zich ook wel eens achter de oren gekrabd hebben.  Maar er was groeiend vertrouwen en wederzijds begrip. Mooi is dat.

Ondertussen gaat menigeen weer los op sociale media. Want wie met Heineken in zee gaat is per definitie verdacht. Heulen met de vijand! Oedipus die in Heineken Cafés andere brouwerijen van de tap zal duwen, omdat Heineken dat wil. De bashers gaan weer helemaal los en het is te wachten op het eerste paard dat Oedipus uit pist. Wat mij betreft zo niet flauwe kul dan toch op zijn minst heel erg voorbarig. Als ik de jongens van Oedipus in een keer in strakke pakken ziem lopen wordt het misschien anders, maar voorlopig kan ik me niet voorstellen  dat ze wezenlijk gaan veranderen. Eigenlijk verwacht ik gewoon dat er mooie dingen blijven gebeuren rond hen en wie weet nog wel mooier, veel mooier dan voorheen. Ik wens hen dan ook ontzettend veel succes met wat er komen gaat en dat we er met zijn allen maar van mogen genieten.

woensdag 17 oktober 2018

Zijn we het daar nog niet over eens?

Ineens kwam een discussie terug waarvan ik eigenlijk dacht dat hij nu wel eens achter ons zou liggen. Over vrouwen een bier. Volgens mij allemaal heel simpel, maar blijkbaar niet voor iedereen.

Lusten vrouwen bier? Als je het mij vraagt is dat de meest achterhaalde vraag van dit moment. Ik zie tenminste overal om me heen dames met veel plezier genieten van een biertje. In bierencafés hebben de oudere mannen al lang gezelschap gekregen van jonge mensen waaronder zeker ook vrouwen. Het waanidee dat bier voor vrouwen zoet moest zijn is volgens mij ook stevig achterhaald. Waar in 2011 een grote brouwerij op het door PINT georganiseerde congres "Vrouwen en bier" nog met rosébier en andere zoete meuk aan kwam zetten, tot groot verdriet van de aanwezige vrouwen overigens, kan ik me nu niet voorstellen dat er nu nog iemand is die niet weet dat veel vrouwen wel degelijk andere smaken kunnen waarderen en dat zoete juist niet. Nee, voor mij was het pleit al lang beslecht. Vrouwen lusten bier en drinken het gelukkig ook volop. Want met al die oude grijze mannen was het ook niet altijd even gezellig. En nee, er is geen apart mannen- en vrouwenbier. Bier is wat mij betreft behoorlijk gender neutraal. Kijk om je heen en het voltrekt zich voor je ogen.

Toch heb ik me blijkbaar een beetje door mijn optimisme laten misleiden. Want ineens dook hij weer op. Een brouwerij brengt de zoveelste Tripel (hoe origineel) op de markt en vindt het nodig om het te hebben over bier dat door mannen en voor mannen gebrouwen is. Met dat eerste is wat mij betreft niet zoveel mis, al zou ik ook zonder die informatie kunnen. Dat tweede is gewoon onzin. Vind ik het op de markt brengen van al weer een nieuwe Tripel al niet getuigen van veel inzicht in de biermarkt, een bier "voor mannen" uitbrengen is ronduit stupide.

In de Volkskrant lees ik weer hoe iemand het tijdens een proeverij van Bockbier het over "stoeremannenbier" heeft. Ik heb me rot zitten peinzen, maar weet nog niet wat ik me daar bij voor moet stellen. Zou het op Jupiler lijken, zou het smaken als een Tripel? Ik vermoed beide niet, maar wat wel? Ik laat het me graag uitleggen. Of laat maar eigenlijk.

Kunnen we niet gewoon met zijn allen vaststellen dat er onder mannen en vrouwen liefhebbers van bier zijn en mensen die het helemaal niets vinden? Dat onder de bierliefhebbers mensen verschillende smaken hebben en dus de een van zoet, de andere van bitter en weer een ander van zuur houdt? Kunnen we ook afspreken dat iemand die het over mannen- of vrouwenbier heeft zich diskwalificeert als kenner, geek of wat dan ook en eigenlijk een half jaar alleen ranja zou mogen drinken (smaak naar keuze)? Dat laatste natuurlijk in strikt overdrachtelijke zin, ik wil geen marteling propageren.

Of eigenlijk moeten we er ons misschien maar niet meer druk over maken. Er zijn ook mensen die blijven volhouden dat de aarde plat is en de maan van kaas. Misschien moeten we die lieden met achterhaalde gedachten over de smaak van mannen en vrouwen maar niet te hard aan pakken. "Ze weten niet wat ze doen" is waarschijnlijk ook op hun van toepassing. Wie weet zijn er bij die met wat voorlichting zijn te helpen, maar anderen zullen dat punt voorbij zijn. Laten we voor die mensen een beetje aardig zijn. Hen gelijk geven is te veel van het goede, waarschijnlijk is een nietszeggend antwoord nog het beste.

Ondertussen kunnen we het beste gewoon doen wat een bekende bierverkoper altijd zegt: blijven genieten. Wie je ook bent en wat je ook lekker vindt, dat blijft altijd het beste.

maandag 5 maart 2018

Het wordt weer voorjaar!

De temperatuur is weer boven nul en blijft dat ook als ik het mag geloven. De maartse buien komen er aan en dus gaan we weer naar de lente. En zijn er weer voorjaarsbieren.

Dat het buiten vroor dat het tenminste een beetje kraakte deed er niet toe blijkbaar. Op mijn tijdlijn kwamen ze weer voorbij: de Weibok, de Zijgelooftinmijbok en vast wel andere. De meibcoken en andere voorjaarsbieren zijn er weer! Over het ontstaan van met name de meibocken gaan nogal wat verhalen. Ooit heb eens gepoogd het juiste verhaal te achterhalen, maar dat bleek onbegonnen werk. De meest fantastische verhalen kwamen voorbij en bij elk stonden dan weer de nodige vraagtekens. Uiteindelijk heb ik er een verhaal over geschreven dat jarenlang het boekje van het Meibockfestival heeft gesierd. Met een disclaimer, dat wel.

Ook over hoe een dergelijk bier er uit moet zien en moet smaken verschillen de meningen nogal. Ooit hoorde ik een brouwer klagen dat veel van die "bocken" eigenlijk meer IPA waren en ik geloof direct dat hij gelijk had. Ook in het voorjaar blijven brouwers experimenteren en dat leidt er toe dat stijlen in elkaar over lopen. Eigenlijk een soort cross over bieren dus. Dat de brouwer uit het Oosten des lands die ooit het idee van een meibock weer opnieuw leven in geblazen schijnt te hebben daarna is gaan knoeien met het recept en het resultaat daarvan weer de zoete kant op ging die ze blijkbaar nogal prefereren deed de meibock wat mij betreft ook geen goed. Ooit is het op een festival waar zo'n 1000 mensen kwamen ons dan ook niet gelukt een six pack te slijten aan de bezoekers.

Ik ben niet zo van het krijten binnen de lijntjes van de stijl en dus zit ik iets minder met die cross over. Eigenlijk ben ik gewoon blij als de voorjaarsbieren er weer aan komen. Voor mij zijn ze een welkom teken dat de lente er weer aan komt. De periode dat de dagen langer worden en de natuur uit de winterslaap komt. Een voorjaarsbier moet daar ook bij aansluiten. Het moet vooral licht zijn, net alleen van kleur, maar ook van smaak en mondgevoel. Je moet het voorjaar in je glas proeven. Ook het alcoholpercentage mag voor mij daarbij aansluiten: vooral niet te hoog. Een voorjaarsbier van 10% is voor mij waanzin, net als zaken als houtlagering. Terugkijkend op mijn leven tot nu toe vraag ik me dan ook af waarom ik ooit zo gecharmeerd was van de Boskeun. Geen slecht bier, maar eigenlijk te zwaar voor de lente als je het me nu vraagt.

Laat het voorjaar maar beginnen. Laat de bijbehorende bieren uit tappen, flessen en blikken komen. Laat mensen genieten op terrassen als het even niet regent en anders gewoon binnen. Ik ben er helemaal klaar voor. Om een helaas te vroeg en gewelddadig aan zijn einde gekomen politicus te citeren: "ik heb er zin an".

maandag 11 december 2017

Echte helden

"De Helden van de Prael" heet een expositie die te zien is in hun proeflokaal aan de Nieuwe Hemweg in Amsterdam. Een terechte titel.

De Prael is en blijft een bijzondere brouwerij. Niet alleen omdat daar zaken vaak net ietsjes anders lopen dan in andere bedrijven, maar vooral vanwege de mensen die daar werken. Mensen die elk hun eigen verhaal hebben en allemaal verder willen met hun leven. Mensen die dankzij de Prael, maar vooral dankzij hun eigen inzet de kans hebben om dat te verwezenlijken. Als ik er ben valt het me telkens weer op hoeveel enthousiasme mensen uit stralen, hoe trots ze zijn op waar ze mee bezig zijn. Daarbij zijn het stuk voor stuk mensen van wie ik ben gaan houden. Ik mag graag een beetje met hen dollen en me ook laten dollen door hen. Want ook dat is een kenmerk van de Prael, ik heb het nog nooit mee gemaakt dat het saai is.

De mensen van de Prael staan centraal in de expositie "Helden van de Prael" die nog tot 13 januari te zien is in de brouwzaal van het proeflokaal aan de nieuwe Hemweg. Martin Waalboer heeft zijn impressies van de mensen van de Prael vastgelegd in zwart-wit foto's en een aantal daarvan zie je op de expositie. Niet op klein formaat in een mooi lijstje, nee levensgroot. Een bij elke foto staat een opmerking van de betreffende persoon over de Prael. En dan vallen dingen op. Voor veel van de mensen is de Prael belangrijk. Een  aantal malen valt het begrip (tweede) huis, een warme omgeving. Maar ook een plek om je weer perspectief te geven. Collega's worden beschouwd als familie. Kortom een hechte groep mensen en dat zie ik ook als ik er ben, inclusief het gekibbel dat je ook in families tegen komt overigens.  De expositie toont echter vooral de andere  kant. Het zijn deze mensen die de Prael hebben gemaakt en dat nog steeds doen. Deze mensen vormen volgens de inleiding van het boekje dat van de expositie gemaakt is "de bloedlijn van de Prael". Zonder die bloedlijn geen de Prael. Vandaar dat ze ook Helden genoemd worden. Een titel die ze wat mij betreft stuk voor stuk verdienen.

Ik merkte ook dat toen ik rond liep tussen al die foto's ik duidelijk geëmotioneerd raakte. Ik voelde me een geluksvogels dat ik een aantal van deze  mensen heb leren kennen. Mensen die over het algemeen geen gemakkelijk leven achter de rug hebben en voor wie zaken die ik normaal vind niet zo gewoon zijn. Mensen die zichzelf weer perspectief geven. Dat is de boodschap die ik uit de foto's en begeleidende tekst mee heb gekregen. Waarbij ik onmiddellijk beken dat ik waarschijnlijk niet geheel objectief ben. Wat ik zag was in feite een bevestiging van wat ik al dacht. Ik hoop echter van harte dat ook andere bezoekers het zo zullen zien. Bij de Prael werken naar ik begrepen heb zo'n 165 mensen. Die staan niet allemaal tentoon gesteld, maar hun allemaal is dezelfde titel van toepassing: het zijn stuk voor stuk helden van de Prael.

Het zal duidelijk zijn dat ik iedereen aanraad om de expositie te gaan bezoeken. De toegang is gratis, maar je kunt natuurlijk altijd na afloop een biertje drinken in het proeflokaal. Je maakt dan tevens kennis met de Helden waar het over gaat.

De tentoonstelling "Helden van de Prael" is te zien tot 13 januari 2018 in de brouwzaal van de Prael aan de Nieuwe Hemweg 2 1013 BG Amsterdam, tijdens de openingstijden van het proeflokaal. Toegang is gratis.

woensdag 25 oktober 2017

Gouda en het Plastic Glas

Een PINT festival met bier in plastic? Welke gemeente verzint zoiets? Gouda blijkbaar!

Vanaf de bestuurstafel van PINT kwam een voor mij in elk geval opvallende mededeling: Het winterbierfestival mag alleen door gaan als ze de bieren in plastic gaan schenken. Houden ze vast aan glas, dan krijgen ze geen vergunning en kunnen we het festival dus op onze buik schrijven.

Nu ken ik de voorkeuren van gemeentebesturen voor plastic glazen wel. Op koningsdag en bij andere festiviteiten in de stad Amsterdam zijn ze ook verplicht. Met een statiegeld systeem, zodat alle glazen in theorie in elk geval terug komen, wat goed is voor het milieu. Daarbij voorkom je breuk met alle vervelende gevolgen en mogelijkheden om anderen te verwonden van dien. Ook wanneer de hoofdstedelijke voetbalclub thuis speelt is het niet ongebruikelijk dat in het wallengebed buiten alle bier in plastic moet zitten en glazen daar niet zijn toegestaan. Reden voor brouwerij de Prael om dan maar helemaal niet toe te staan bier mee naar buiten te nemen. Wil je roken, dan kun je je glas even laten staan op een tafel net binnen. Ook niet ideaal, maar bier in plastic is erger.

Maar we hebben het hier over het Winterbierfestival. Een festival dat al de nodige edities achter de rug heeft. Ik ben daar zowel als bezoeker als deelnemer diverse malen bij geweest. En er sneuvelt wel eens een glas. Dat wordt dan door de organisatie of een der vrijwilligers opgeruimd en klaar is Kees. Wie weet is er wel eens iemand met een schaaf- of snijwondje, maar daar heb ik nog nooit iets van gemerkt. Het is een gemoedelijk festival waar zo'n 400 bezoekers genieten van de winterbieren en elkaars gezelschap. Een plek waar de kans op vechtpartijen en andere ongein kleiner is dan de kans dat iemand die geen lot koopt de staatsloterij wint. Hoe zeer ik er ook over nadenk, ik kan geen reden verzinnen waarom Gouda deze eis zou willen stellen.

Of wel? Ik vrees dat het gemeentebestuur hiervan geen weet heeft. Dat ze helemaal geen idee wat dat is: Winterbierfestival. Er zijn mensen die bij bierfestivals denken aan evenementen waar enorme hoeveelheden bier verzwolgen worden en liefst ook in de lucht gegooid. Waar de EHBO de handen vol heeft aan het behandelen van snij- en schaafwonden. En waar vechtpartijen eerder regel dan uitzondering zijn. Of zulke festivals bestaan weet ik niet, maar ik heb ze nog nooit mee gemaakt in elk geval. Maar je wil als gemeente later natuurlijk geen verwijten krijgen. Veiligheid voor alles

Misschien heeft de gemeente ook gehoord dat plastic steeds beter wordt en dat het verschil met glas zo aanwezig miniem is. Op dat punt ben ik het echter eens met de hoofdredacteur van PINT magazine (wat echt niet altijd het geval is): "Ik kan er niet precies de vinger op leggen, of het nu de dikte is van het materiaal, de temperatuur of de afronding van de rand, naar in kunststof smaakt het bier vlakker". Dat het maar een keer gezegd is. Bier is nog steeds beleving en daar hoort een goed glas bij. Of ik altijd de nuance van het effect van "terugbolling" merk is een tweede, maar bier uit plastic is als Dries Roelvink in die gele zwembroek. Het zal nooit wat worden.

De organisatie legt zich er bij neer zo lijkt het en misschien is dat verstandig. Maar stiekem was ik er wel voor in geweest om te laten merken dat we het er niet mee eens zijn. Verzamelen in de Goudse Eend. Daar natuurlijk eerst een biertje en dan in optocht achter de PINT vlag aan door de straten van Gouda naar het stadhuis. Alwaar er door een delegatie van het bestuur van de vereniging en van regio Zuid-Holland een petitie wordt aangeboden om vooral gewoon te blijven doen en bier in glazen te laten schenken. Zang en dans zijn optioneel wat mij betreft.

Maar ach, indruk zal dat wel niet maken. Bovendien blijft de kans aanwezig dat het in de Goudse Eend zo gezellig blijkt te zijn dat niemand nog zin heeft om de straat op te gaan naar het stadhuis. En dus drinken we uit plastic tijdens het winterfestival. En pinken misschien een traantje we omdat zo'n mooi product als bier ten prooi is gevallen aan overdreven veiligheidsdenken. Laten we hopen dat het  verder weer een mooi festival wordt en proosten op wat er nog wel is.

dinsdag 17 oktober 2017

Innovatie en goed bier.

Als een goede brouwer spreekt, dan horen simpele bierliefhebbers te zwijgen. Toch veroorloof ik me een paar voorzichtige kanttekeningen bij de opmerkingen van Yvan De Baets.

Innovatie is geen doel op zich stelt Yvan De Baets in een interview, dat via de site Belgian Beer en Food en een paar Facebook vrienden tot me kwam. En ik denk dat er weinigen zijn die hem daar in ongelijk geven. Uiteindelijk zal het doel van elke brouwer moeten zijn dat hij goed bier brouwt en kan alleen het feit dat iemand innovatief bezig is geen reden zijn om hem maar goed te vinden. Aan innovatief slootwater heb je weinig naar mijn mening en ik kan me de laatste keer niet herinneren dat ik in mijn favoriete café iemand van een bier zei dat het "zo fijn innovatief" was. Mensen die dit geen open deur vinden moeten toch eens bij zichzelf te rade gaan.

Toch vliegt de Baets wat mij betreft daarna een beetje uit de bocht, tenminste als ik hem goed begrijp. Hij constateert dat de weg naar goed bier is geplaveid met goede ideeën en dat sommigen al snel weer verdwijnen. Ik mis de non-verbale communicatie daarbij en het is waarschijnlijk ook nog eens een vertaling naar het Engels, maar als ik het lees dan vindt hij dat geen goede zaak en daar ben ik het mee oneens.

Mensen die me kennen weten dat ik voor mijn dagelijks brood wat met IT doe. Misschien wel rijkelijk laat zijn we er daar achter gekomen dat als je wil vernieuwen, dat je dan vooral moet experimenteren en daarbij ook zo snel mogelijk moet zien te falen. "Fail fast". In dat geval moet je natuurlijk wel van je fouten leren en dat dan gebruiken om daarna iets te maken dat niet alleen die fout niet bevat, maar zelfs beter is dan wanneer die fout er niet geweest was. Het idee is ook dat hoe eerder je de mist in gaat, hoe gemakkelijker het te herstellen is. Bij dat experimenteren  moet je je verder vooral niet te veel laten beperken. Als het niet werkt merk je dat vanzelf en begin je welgemoed aan het volgende experiment.

Naast dat je dus experimenteren het daarbij maken van fouten niet tegen moet gaan, maar vooral moet aanmoedigen is het ook belangrijk zo snel mogelijk feed back te krijgen: laat de mensen voor wie je het doet vooral zo snel mogelijk kennis maken wat je gemaakt hebt en vertellen wat ze er van vinden. Dat doe je natuurlijk pas als jezelf denkt iets goeds te hebben gemaakt.

Nu is bier natuurlijk iets anders dan software, maar zouden daar dezelfde principes niet kunnen gelden? Hoe mooi is het als je op kleine schaal kunt experimenteren en als iets niet blijkt te werken het dan maar weg gooit en een nieuwe poging doet? Als je tenminste zo snel mogelijk ontdekt dat iets niet werkt. Als je aan de wort direct al merkt dat het nooit iets kan worden is het tijd te ontdekken waarom niet en niet om dan IJzeren Heinig door te gaan. Fail fast en leer er van. En probeer nieuwe bieren vooral uit bij mensen waarvan je weet dat ze je eerlijk vertellen wat ze er van vinden. Zou het niet kunnen dat je op die manier op bieren uitkomt die niemand van tevoren had kunnen bedenken, maar het heel goed doen? Ik houd het voor mogelijk. Merk op, dat deze manier van werken niet betekent dat je zonder enige kennis kunt aanrommelen. Het vergt wel degelijk vakmanschap, je moet immers tijdens het hele proces weten waar je mee bezig bent en fouten kunnen detecteren.

Ik ben het dan niet met de Baets eens, dat het gebruik van allerlei ongebruikelijke ingrediënten getuigt van arrogantie. Ik kan die opmerking niet plaatsen. Ik denk dat het getuigt van durf om te experimenteren. Het wordt pas verkeerd als het niet gepaard gaat met kritisch zijn op wat je doet en het leren van fouten. Dan breng je slecht bier op de markt en dat kan nooit de bedoeling zijn. Innovatie kan natuurlijk geen excuus zijn om rotzooi op de markt te brengen. Ik denk dat de Baets en ik elkaar daar wel kunnen vinden. Het doel moet immers het maken van goed bier zijn.

Verder viel me nog een detail op: Hij heeft het over brouwers die elke week met een nieuwe stijl komen en niet beseffen dat die stijlen er al eeuwen zijn. Daarbij noemt hij ook het voorbeeld van de Gose. Nu heb ik onlangs nog een keer een glaasje gedronken van wat de originele Gose, uit Oost-Duitsland schijnt te zijn. Of dat echt zo is, of dat ik nu een meute bierhistorici achter me aan krijg weet ik niet. Wat ik wel weet is dat deze er eerder was dan allerlei Goses die er nu zijn en dat die nieuwe toch duidelijk anders smaken. Zou het dus ook niet zo kunnen zijn dat stijlen in de loop der jaren veranderd zijn, doordat mensen binnen die stijl innoveren?