Bierfeestje op de botermarkt!

Bijna was het jaren geleden verdwenen. Gelukkig waren er een aantal enthousiaste mensen die vonden dat er minimaal elk jaar bier op de botermarkt moest zijn. En dus is dat zondag weer het geval.

De eerste keer dat ik er was bleek tevens de laatste keer in de oude opzet te zijn. Op de botermarkt stonden een aantal brouwers om hun bier te laten proeven. Bovendien was er een podium waar bandjes optraden en waar interviews met sponsors en anderen plaats vonden. Het glas dat je nodig had om bier te kunnen drinken kocht je gewoon bij de brouwer zelf en je betaalde met geld. Maar bovenal was het erg gezellig en ik was dan ook vast van plan het volgend jaar weer te komen. Dat had echter meer voeten in aarde dan ik die dag kom weten.

Bijna een jaar later kwam de mededeling als een schok: "de biermarkt op de botermarkt gaat niet door." Als ik het me allemaal goed herinner was er onenigheid tussen de organisatie en andere instanties. Waarop de organisatie met een fraaie boog de handdoek in de ring gooide. Een mooi evenement was ter ziele en dat was jammer. Dat vonden ook een aantal brouwers en zij besloten het er niet op te laten zitten. Binnen de kortste keren was de organisatie van het festival rond. Vanwege alle verwikkelingen zal het allemaal wat meer geïmproviseerd geweest zijn dan de jaren ervoor, maar dat was niet te merken. De bands en het podium waren weg, maar of iemand dat miste?

Sinds die tijd is het eigenlijk steeds beter gegaan met dit Haarlemse festival. Het is telkens weer een fraai voorbeeld van wat Nederland op het gebied van bier in heeft te brengen. Bovendien blijft het gewoon gezellig. Bierkenners en passanten ontmoeten elkaar en de brouwers. Bieren worden geproefd en meningen uitgewisseld. En dat met een beetje mazzel in een fraai zomerzonnetje. Er schijnt nog zoiets als Haarlem Culinair omheen te zijn, maar dit plein is dien zondag toch wel het centrum van Haarlem!

Helaas heb ik andere verplichtingen en kan ik er dus niet bij zijn. Maar wie dat niet heeft en een leuke middag zoekt: ga op 4 augustus vanaf ca. 12:30 naar de Botermarkt in Haarlem. proef de sfeer en vooral ook het bier. Mocht het je eerste keer zijn: houd er rekening mee dat het niet je laatste is!

Goede actie Amsterdamse bierwereld

Wat hebben Gijs van Aardenne, Sylvia de Leur en Mao Zedong met elkaar gemeen? Ze zijn alledrie aan dezelfde ziekte overleden: Amyotrofische Lateraal Sclerose, ofwel ALS

Zo af en toe duiken ze nog op: de grote posters waarop iemand je aankijkt en er bij staat dat hij/zij inmiddels is overleden. Ik werd er altijd door gefascineerd, omdat ik de bijbehorende ziekte niet kende. En googlen op ALS levert erg veel hits op, maar de goede vinden is dan lastig. Ik heb me dan ook jaren lopen afvragen wat dit nu voor ziekte was waaraan je blijkbaar onherroepelijk dood gaat. Met de volledige naam kom je gelukkig verder.

Vrolijk word je daar niet van "ALS is een fatale aandoening" staat onder het kopje vooruitzichten. Je hebt nog een paar jaar te leven als je het krijgt en dat is het dan. Er is een medicijn, maar meer dan er nog een paar maanden aan vast plakken lukt daarmee ook niet. Je spieren houden er gewoon langzaam maar zeker mee op. Dat is lastig als het gaat om handen en voeten, waar het vaak schijnt te beginnen, maar fataal wordt het als de ademhalingsspieren het niet meer trekken. Dan krijg je geen lucht meer en dat betekent dat het afgelopen is. Met die mensen op die posters was dat blijkbaar ondertussen gebeurd.

Willen we ooit iets aan deze ziekte kunnen doen, dan is onderzoek noodzakelijk. En daarvoor is dan weer geld nodig. Vandaar dat het mooi is dat het 020 biercollectief besloten heeft zich in te zetten voor de stichting ALS. Op 8 september zullen ze zich onder het motto "bieren voor spieren"in het water begeven om maar liefst 2013 meter te zwemmen. En wie de deelnemers kent weet dat dit een hele prestatie zal worden. Zij kunnen alle aanmoediging de dag dan ook zeker gebruiken!

Wat ze ook kunnen gebruiken is geld, om dat dan aan de stichting te kunnen doorgeven. Dus zoeken ze sponsors. Wie wil bijdragen kan dat op  http://www.amsterdamcityswim.nl/nl/donatie doen. En er is nog een meer smakelijke manier: wie deze week in het bierproeflokaal "In de Wildeman" een Johnny van de Prael bestelt draagt daarmee bij aan het goede doel. Het proeflokaal heeft beloofd voor elk glas 50 cent af te dragen aan Bieren voor Spieren. 

Kortom: moedig aan, draag bij, drink goed bier, verzin zelf een actie, ofwel: doe iets en maak hier vooral een succes van!

Bierjournalist zakt door de mand

Hoeveel is er voor nodig om een bierjournalist genadeloos door de mand te laten gaan? Wat mij betreft een paar zinnetjes.

Het is al even geleden dat de brouwers van een bekende Duitse brouwerij een bezoek brachten aan mijn favoriete biercafé. Omdat het daar op tap stond, vroegen ze om hun eigen bier maar dan wel op zijn Duits getapt. Dus laagje voor laagje de schuimkraag opbouwen. Nu was de barkeeper van dienst enigszins eigenwijs, dus hij deed een tegenvoorstel: het eerste bier zou getapt worden zoals daar gebruikelijk. Op zijn Nederlands dus. Daarna konden ze het zo krijgen als ze het hebben wilden. De brouwers stemden in en hebben na dat eerste glas nooit meer om een Duits getapt glas bier gevraagd. Ze bekenden ruiterlijk dat het bier zoals ze dat gekregen hadden veel lekkerder was. En niet zonder reden.

De schuimkraag die wij hier in Nederland zo goed van de pilseners kennen heeft, als het bier goed getapt is, een duidelijke functie. Door de fijne belletjes wordt het koolzuur dat nog in het bier zit als het ware opgesloten. En dat koolzuur geeft een aangenaam mondgevoel en een frisse smaak. Wat je krijgt als je het koolzuur laat ontsnappen kun je gemakkelijk nagaan. Laat een bier maar eens dood slaan en proef het dan. Als een bier niet expliciet is ontworpen om plat te zijn zal het over het algemeen sterk aan smaak hebben ingeboet.

Bij het opbouwen van een schuimkraag uit verschillende laagjes laat de barkeeper het koolzuur ontsnappen. Wat je dan krijgt is het beste te vergelijken met dood bier. De pilseners die ik op die manier heb geproefd smaakten dan ook zonder uitzondering naar dood bier en misten de frisheid van een mooi getapt pilsje. Iets wat die brouwers ook beseften toen ze een keer anders hadden geproefd.

Wat heeft dit alles nu met een journalist te maken? Welnu ik las een citaat in PINT nieuws.  Felix Wilbrink, culinist en voorzitter van de persjury bij de verkiezing van het beste bockbier afgelopen oktober heft daar een lofzang aan op een dame die volgens hem echt heeft leren tappen: stap voor stap zodat bijna alle koolzuur ontsnapt. Beste Felix: dat is niet tappen zoals een pils hoort, dat is een pils vermoorden. Dat zoiets een eind van je huis gebeurde en anders is dan we hier doen wil niet zeggen dat het daarom goed is. Wat mij betreft kiest de organisatie van het beste bockbier volgend jaar een andere voorzitter voor de persjury.

Fancy a Curry?

Zo juist de laatste aflevering gezien van Rick Stein's India. Ik heb een paar afleveringen gemist, maar wat ik zag was mooi en vooral eetlust opwekkend.

Voor wie de goede man niet kent: Rick Stein is TV presentator en vooral ook kok. Volgens Wikipedia is hij chef en mede eigenaar van een restaurant in New South Wales in Australië en heeft hij ook nog wat restaurants en een Fish Shop in Engeland. En hij schrijft boeken, kookboeken natuurlijk. Het zal dan ook niet verbazen dat van de TV serie ook een boek is gemaakt met de recepten die Rick gekookt heeft of heeft opgeschreven van anderen.

De serie was een mengeling van beelden van en informatie over het subcontinent India en een kookprogramma. Voor dat laatste werden gerechten die door de lokale bevolking werden gemaakt afgewisseld met eigen creaties, natuurlijk ook gestoeld op de Indiase keuken. Daarbij viel me vooral op dat ontzettend veel gerechten vrij lang gekookt werden. Als ik Rick Stein mag geloven is het maken van al dat lekkers vooral een kwestie van de tijd nemen om alle smaken goed te laten ontstaan. een snel iets in de magnetron is er niet bij. Wel in de snelkookpan schiet me ineens te binnen.

Verder was het programma in strijd met wat ik hoorde van een arts toen ik mijn vaccinaties ging halen voor een zakelijke reis naar India, die helaas niet door ging omdat ik zo nodig in het ziekenhuis moest gaan liggen. Hij waarschuwde tegen lokaal voedsel en raadde me aan vooral in Internationale hotels te gaan eten om langdurige maag- en darmklachten te voorkomen. En  hier liep een toch echt westers iemand rond die in lokale restaurants at en zelfs bij straat stalletjes. Dat laatste was me al helemaal afgeraden als een actie die misschien niet gelijk aan zelfmoord stond, maar me waarschijnlijk wel dat gevoel zou geven.

Nu weet ik van collega's die wel geweest zijn dat de verhalen over die klachten niet geheel ongegrond zijn. Ik zal de details hier weg laten, maar er zijn mensen die de wereld toch een tijdje voor een doedelzak hebben aangezien. Bovendien zou ik als ik daar zou zijn waarschijnlijk geen heel redactieteam om me heen hebben dat zou kunnen checken welke restaurants je kunt bezoeken zonder in de problemen te komen. Dus zal het vermijden van risico's waarschijnlijk wel handig zijn. Maar aan de andere kant mis je dan waarschijnlijk wel veel. Een dilemma dus. Gelukkig schijnt het zo te zijn dat internationale hotels tegenwoordig mensen inhuren die thuis de meest prachtige, originele curry's maken. Mocht ik op welke manier ooit toch eens in dat land komen is dat misschien de beste optie. Of ik koop het boek en ga zelf hier aan de slag, maar of dat een succes zou worden?

Alles vergeten?

De tour was één groot feest naar ik heb begrepen en ook een duidelijke ommekeer in de geschiedenis van het wielrennen. Op één of andere manier blijf ik sceptisch.

"De Bionische man heeft de tour verlaten"riep een enthousiaste journalist uit, om zichzelf direct te nuanceren met "althans hij is op de terugweg". Nu ben ik het met iedereen eens dat iemand pas schuldig is als hij is veroordeeld en er zijn deze tour geen dopinggevallen geweest lees ik. Dat is natuurlijk mooi, speciaal voor alle wielerfans.

Vanwaar dan mijn scepsis? Wel nu, ik heb hele rijen renners lans zien komend ei allemaal helemaal schoon waren en ook nooit waren betrapt. Die er niet over zouden denken om iets illegaals te doen en elke suggestie daarover boos van zich af wierpen. En afgelopen winter viel de een na de ander van zijn voetstuk. En ik vraag me af of er niet nog een paar renners zijn die nog uit de kast gaan komen of er uit worden getrokken door ijverig speurende journalisten. De tour directie heeft niemand aangewezen die de gele truien van Armstrong over mag nemen, bang als ze zijn dat ook die nieuwe winnaars niet schoon blijken te zijn.

En nu zou dat allemaal ineens voorbij zijn? Ik vind dat lastig om te geloven. Wielrennen is een sport die van je vergt dat je dag in dag uit een bijna bovenmenselijke prestatie levert. Dat hoor je ook altijd van de fans. Bij voetbal bijvoorbeeld moet tussen twee wedstrijden tenminste 48 uur rust zitten. Wielrenners zitten gewoon drie weken achter elkaar op de fiets met slechts een enkele rustdag. En daarbij is het pas echt leuk als ze ook een paar bergen op moeten waarvan menigeen bij het aanzicht de moed al in de schoenen zinkt. Dat is allemaal heroïek van de sport en zeker de tour zou de tour niet zijn zonder deze kwellingen. Dat dan helemaal niemand meer gebruik maakt van middelen die verboden zijn vind ik, gelet ook op het recente verleden, wat lastig te geloven.

Heb ik dan concrete vermoedens? Nee. Wil ik iemand beschuldigen? Nogmaals nee. Er is niemand betrapt, dus nu is iedereen in elk geval onschuldig en zolang van niemand het tegendeel bewezen wordt blijft dat zo. Maar vertrouwen komt te voet en gaat te paard, zo luidt een oud gezegde. Een tour die schoon lijkt te zijn is voor mij dan ook nog wat mager om alles te vergeten. Dat is al azijnpissen genoemd en wie weet is het dat ook. Laten we hopen dat mijn wantrouwen ongegrond blijkt te zijn en de situatie inderdaad onder controle is.

Transparantie voorkomt hommeles tussen café en brouwerij

Nu is het dus Henk Westbroek die ruzie heeft met Bavaria. Het lijkt wel of steeds meer café eigenaren problemen hebben met hun leverancier. Transparantie zou een hoop kunnen voorkomen.

Zoals altijd staan ook de verklaringen van Westbroek en Bavaria weer behoorlijk tegen over elkaar. Aan de ene kant roept Westbroek dat Bavaria "crimineel gedrag" vertoont. Anderzijds zijn er de wat zalvende woorden van de brouwerij. Die wil er met de gewaardeerde klant graag uitkomen en heeft al goede gesprekken gehad. Dat is toch een andere toon dan "Denk maar niet dat je Bavaria aan kunt". Dat had de brouwerij namelijk eerder gezegd volgens Westbroek. Ga er maar eens aan staan om te achterhalen wat nu de waarheid is. Wie er gelijk zal krijgen merken we vanzelf wel, als de zaak niet onopvallend dood gaat bloeden omdat Westbroek en Bavaria dat beter uit komt.

Ondertussen lijkt hier ook gebrek aan transparantie weer een belangrijke factor. Bavaria zou afspraken niet op papier hebben willen zetten en ik heb in elk geval niet gelezen dat ze zeggen dat dit een vergissing was en er natuurlijk een schriftelijke overeenkomst komt waarin afspraken over kortingen etc, vast liggen. In plaats daarvan in mijn ogen wollige teksten over er uit willen komen en dan nog een staartje in de vorm van een opmerking dat Westbroek natuurlijk niet hoeft te huren. ofwel hij kan oprotten als hij het er niet mee eens is. Weinig duidelijk allemaal.

Terwijl volgens mij duidelijke en transparante afspraken de basis moeten vormen voor een goede zakelijke relatie. Je hoeft elkaar niet eens aardig te vinden, als je maar duidelijk vast hebt liggen wie wat van de ander kan verwachten. Dan helpt het natuurlijk niet als de ene partij zich in een machtspositie bevindt ten opzichte van een andere. En de constructie van brouwerij én verhuurder van een zaak plaatst de brouwer in zo'n positie. Waardoor hij er geen belang bij heeft om te werken aan de zo nodige transparantie. Hij kan rustig aanrommelen, want in de praktijk heeft de kroegbaas het maar te slikken.

Ik zie in het buitenland een aantal goede ontwikkelingen. Zo worden in Engeland brouwerijen met veel pubs aan zich gebonden in de gaten gehouden. In Mexico worden exclusiviteits contracten onder handen genomen. In Nederland heeft de partij die daar over gaat geconstateerd dat er niets aan de hand is. De conflictehn tussen Horeca en Brouwerijen lijken echter anders te suggereren.

Zorgt brouwerfamilie voor zichzelf ten koste van brouwerij?

De familieaandeelhouders van Moortgat zorgen goed voor zichzelf, zo werd onlangs bekend. Maar wat betekent dat voor de brouwerij?

Eigenlijk raakt het me niet zo. Ik drink weinig bier van Moortgat en breng er dus ook weinig geld naar toe, maar ik krijg het idee dat de aandeelhouders van die brouwerij een beetje als hedgefund fungeren en dan als een slechte. De truc van dat soort investeerders is naar ik heb begrepen om zoveel mogelijk eigen vermogen uit een bedrijf te halen en dat te vervangen door vreemd vermogen. Op die manier zorg je voor een aantrekkelijk rendement voor je investeringen, maar zadelt het bedrijf vervolgens op met een schuldenlast.

Welnu: de Moortgatjes hebben met zijn vieren zichzelf een dividend van EUR 92,5 miljoen toegekend en dat is fors meer dan de aandeelhouders over 2011 kregen, dat was namelijk EUR 7,6 miljoen. En dat moesten ze dan met veel meer mensen delen, want het aandeel was beurs genoteerd.

De exit van de beurs was deels met geleend geld gefinancierd en dus moet de brouwerij zo'n slordige 72 miljoen aan leningen uit de jaarlijkse kasstroom afbetalen en daar komt dan ongetwijfeld nog rente bovenop. Volgens de Financiële Telegraaf, die met dit bericht kwam, ging daarmee de financiële positie van de brouwerij behoorlijk op de schop. Ofwel dat geld is niet zo maar iets in de marge, het is een substantieel deel van de financiën in het bedrijf.

Als die 72 miljoen aan lening al voor een forse verandering van de financiële positie van de brouwerij zorgen, hoe zit het dan met die 92,5 miljoen? Dat moet toch zeker een forse aderlating zijn voor het bedrijf. Vandaar dat ik me afvraag of dit goed voor de brouwerij is. Of die nu nog meer bij moet lenen staat niet vermeld, maar als ze dat geld op de plank hadden liggen, waarom dan geleend voor die beurs exit? Er zal een logische verklaring zijn, maar ik zie hem niet.

Zoals ik al schreef: mij raakt het persoonlijk niet zo. Maar als een brouwerij als deze door financiële grappen van de aandeelhouders naar de filistijnen zou gaan lijkt me dat niet bepaald klein bier!